RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › ชั่งน้ำหนักอะตอมแล้ววัดค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด

แล็บจำลอง · 55/86 · การทดลองทั้งระบบ · ค่าคงตัวมูลฐาน

ชั่งน้ำหนักอะตอมแล้ววัดค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด

ค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด α วัดได้ด้วยการชั่งน้ำหนักอะตอม พัลส์รามานเลือกกลุ่มความเร็วแคบ ๆ ของอะตอมรูบิเดียม จากนั้นแลตทิซเชิงแสงที่ถูกเร่งจะส่งโมเมนตัมโฟตอนหลายร้อยหน่วยให้แต่ละอะตอมด้วยการแกว่งของบล็อค แล้วพัลส์อีกคู่หนึ่งวัดความเร็วใหม่ การสะท้อนกลับให้ค่า h/m และเมื่อใช้ค่าคงตัวริดเบิร์กกับมวลของอะตอมเทียบกับอิเล็กตรอน จะได้ α² = (2R∞/c)(A_r(Rb)/A_r(e))(h/m) การแกว่งมากขึ้นให้สัญญาณมากขึ้น แต่เสียอะตอมไปกับการทะลุผ่านแบบลันเดา–เซเนอร์ และหน้าคลื่นของลำแสงทำให้คำตอบเลื่อนไปหากไม่แก้ไข ลองทำการวัดทั้งชุดแล้วดูว่าค่า α ของคุณตกอยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับค่าที่ตีพิมพ์แล้ว

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • ลำดับการทดลอง: ความเร็วของอะตอมในการวัดขาขึ้นและขาลง (เลือก เร่ง วัด) และการแกว่งของบล็อคหนึ่งรอบในแถบพลังงานต่ำสุดของแลตทิซ
  • ริ้วสองชุดรอบจุดกึ่งกลางของแต่ละชุด ระยะห่างระหว่างกัน Δf = 8N_B(h/m)/(λ_Bλ_R) คือสิ่งที่การทดลองวัด
  • α⁻¹ ขณะที่ข้อมูลเข้ามา พร้อมแถบ 1σ เทียบกับซีเซียม (เบิร์กลีย์ 2018) รูบิเดียม (ปารีส 2020) g − 2 ของอิเล็กตรอน (2023) และ CODATA 2018 ผลจากอะตอมทั้งสองไม่ตรงกันเกินห้าเท่าของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งยังเป็นคำถามที่เปิดอยู่
  • งบความคลาดเคลื่อน: สถิติ เฟสกุยของลำแสง ความหนาแน่นของอะตอม และอัตราส่วนมวลกับค่าคงตัวริดเบิร์ก ถ้าไม่แก้เฟสกุย มันจะปรากฏเป็นความเอนเอียงสีแดง กราฟสุดท้ายแสดงว่าทำไมจึงมีจำนวนการแกว่งที่ดีที่สุด

ตัวเลขในแบบจำลอง

ระยะแยกΔf = 8 N_B (h/m)/(λ_B λ_R)
การสูญเสียลันเดา–เซเนอร์ต่อขอบP = exp(−π U²/(16 ħ² k_B a))
α จาก h/mα² = (2R∞/c)(A_r(⁸⁷Rb)/A_r(e))(h/m)
ค่า α⁻¹ ที่ตีพิมพ์Cs 2018: 137.035 999 046(27) · Rb 2020: 137.035 999 206(11) · g − 2 2023: 137.035 999 166(15)

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้

บทในหนังสือไตรภาคที่แล็บนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน

บทเดียวกันนี้ใช้เป็นป้ายของแต่ละข้อในแถบลำดับด้านบนของการจำลอง แต่ละบทเปิดได้ในหน้าหนังสือ