แล็บจำลอง › ชั่งน้ำหนักอะตอมแล้ววัดค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด
แล็บจำลอง · 55/86 · การทดลองทั้งระบบ · ค่าคงตัวมูลฐาน
ชั่งน้ำหนักอะตอมแล้ววัดค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด
ค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด α วัดได้ด้วยการชั่งน้ำหนักอะตอม พัลส์รามานเลือกกลุ่มความเร็วแคบ ๆ ของอะตอมรูบิเดียม จากนั้นแลตทิซเชิงแสงที่ถูกเร่งจะส่งโมเมนตัมโฟตอนหลายร้อยหน่วยให้แต่ละอะตอมด้วยการแกว่งของบล็อค แล้วพัลส์อีกคู่หนึ่งวัดความเร็วใหม่ การสะท้อนกลับให้ค่า h/m และเมื่อใช้ค่าคงตัวริดเบิร์กกับมวลของอะตอมเทียบกับอิเล็กตรอน จะได้ α² = (2R∞/c)(A_r(Rb)/A_r(e))(h/m) การแกว่งมากขึ้นให้สัญญาณมากขึ้น แต่เสียอะตอมไปกับการทะลุผ่านแบบลันเดา–เซเนอร์ และหน้าคลื่นของลำแสงทำให้คำตอบเลื่อนไปหากไม่แก้ไข ลองทำการวัดทั้งชุดแล้วดูว่าค่า α ของคุณตกอยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับค่าที่ตีพิมพ์แล้ว
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- ลำดับการทดลอง: ความเร็วของอะตอมในการวัดขาขึ้นและขาลง (เลือก เร่ง วัด) และการแกว่งของบล็อคหนึ่งรอบในแถบพลังงานต่ำสุดของแลตทิซ
- ริ้วสองชุดรอบจุดกึ่งกลางของแต่ละชุด ระยะห่างระหว่างกัน Δf = 8N_B(h/m)/(λ_Bλ_R) คือสิ่งที่การทดลองวัด
- α⁻¹ ขณะที่ข้อมูลเข้ามา พร้อมแถบ 1σ เทียบกับซีเซียม (เบิร์กลีย์ 2018) รูบิเดียม (ปารีส 2020) g − 2 ของอิเล็กตรอน (2023) และ CODATA 2018 ผลจากอะตอมทั้งสองไม่ตรงกันเกินห้าเท่าของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งยังเป็นคำถามที่เปิดอยู่
- งบความคลาดเคลื่อน: สถิติ เฟสกุยของลำแสง ความหนาแน่นของอะตอม และอัตราส่วนมวลกับค่าคงตัวริดเบิร์ก ถ้าไม่แก้เฟสกุย มันจะปรากฏเป็นความเอนเอียงสีแดง กราฟสุดท้ายแสดงว่าทำไมจึงมีจำนวนการแกว่งที่ดีที่สุด
ตัวเลขในแบบจำลอง
| ระยะแยก | Δf = 8 N_B (h/m)/(λ_B λ_R) |
|---|---|
| การสูญเสียลันเดา–เซเนอร์ต่อขอบ | P = exp(−π U²/(16 ħ² k_B a)) |
| α จาก h/m | α² = (2R∞/c)(A_r(⁸⁷Rb)/A_r(e))(h/m) |
| ค่า α⁻¹ ที่ตีพิมพ์ | Cs 2018: 137.035 999 046(27) · Rb 2020: 137.035 999 206(11) · g − 2 2023: 137.035 999 166(15) |
อ่านต่อ
- อภิธานศัพท์: ค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด
- อภิธานศัพท์: การแกว่งของบล็อค
- อภิธานศัพท์: อินเทอร์เฟอโรมิเตอร์แรมซีย์–บอร์เด
- แล็บ: อินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สากล
แล็บอื่นในหัวข้อนี้
- ติดตามอะตอมหนึ่งตัวจากไอจนเป็นคิวบิต
- สร้างทวีซเซอร์เชิงแสง จากโครงสร้างของอะตอมถึงคิวบิตที่มันเก็บไว้
- ระเหยจนได้คอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์
- อะตอมชั้นเดียวที่ทำหน้าที่เป็นกระจก
- นาฬิกาแลตทิซเชิงแสง: จากอะตอมถึงส่วนเบี่ยงเบนอัลลัน
- เครือข่ายนาฬิกา: ความสูง น้ำขึ้นน้ำลงของโลก และการล่าสสารมืด
- หนึ่งวันของเครื่องวัดความโน้มถ่วงแบบอะตอม: จากกลุ่มอะตอมเย็นถึงไมโครกัล
- ฟังคลื่นความโน้มถ่วงด้วยกลุ่มอะตอมสองกลุ่ม
- วิทยุอะตอมริดเบิร์ก: จาก EIT ถึงเพลงหนึ่งเพลง
- เลี้ยวเบนคอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์ด้วยแสง
- เตรียมแม่เหล็กควอนตัมแล้วอ่านทีละภาพถ่าย
- ทอพอโลยีด้วยอะตอมเย็น: ผีเสื้อ ขอบ และปั๊ม
- ทำให้เส้นสนามไฟฟ้าขาดบนเครื่องจำลองควอนตัม
- แก้ปัญหากราฟด้วยอะตอม: เซตอิสระที่ใหญ่ที่สุด
- เคมีควอนตัมบนคอมพิวเตอร์ควอนตัมที่มีสัญญาณรบกวน: H₂ ตั้งแต่ต้น
- ออกแบบเกต CZ แบบริดเบิร์กและงบความคลาดเคลื่อนของมัน
- ปกป้องคิวบิตด้วยอะตอม: รหัสพื้นผิว การสูญเสียอะตอม และค่าขีดแบ่ง
- เชื่อมอะตอมสองตัวข้ามเมือง: เครือข่ายควอนตัมจากโพรงแสงถึงกุญแจ
- แล็บทั้ง 86 เรื่อง
บทในหนังสือไตรภาคที่แล็บนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน
บทเดียวกันนี้ใช้เป็นป้ายของแต่ละข้อในแถบลำดับด้านบนของการจำลอง แต่ละบทเปิดได้ในหน้าหนังสือ