แล็บจำลอง › อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์
แล็บจำลอง · 10/47 · อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ · สถาปัตยกรรมเดียว
อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์
แยกคลื่นออกเป็นสองส่วน ปล่อยให้แต่ละส่วนสะสมเฟสต่างกัน แล้วรวมกลับและนับริ้ว อะไรก็ตามที่เลื่อนเฟสได้ ไม่ว่าความเร่ง การหมุน สนามแม่เหล็ก ความต่างของความถี่ หรือคลื่นความโน้มถ่วงที่ผ่านมา ก็วัดได้ทั้งหมด ตัวประกอบมาตราส่วน S ที่แปลงปริมาณเป็นเฟสกำหนดทั้งความไวและช่วงวัดก่อนที่ริ้วจะวนกลับ เลือกเซนเซอร์ ตั้งตัวประกอบมาตราส่วน แล้วดูตัวติดตามตามสัญญาณ หรือพลาดไปหนึ่งริ้ว
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- เซนเซอร์แต่ละแบบคือแผนภาพบล็อกเดียวกันที่มี S ต่างกัน k_eff T² สำหรับเครื่องวัดความโน้มถ่วง 2mA/ħ สำหรับไจโรสโคปแซญัก γT สำหรับเครื่องวัดสนามแม่เหล็ก 2πT สำหรับนาฬิกา และความยาวแขนสำหรับเครื่องตรวจคลื่นความโน้มถ่วง
- เพิ่ม S พื้นสัญญาณรบกวนจะลดลง แต่ช่วงวัด ±π/S จะแคบลง เมื่อสัญญาณเปลี่ยนเกินครึ่งริ้วระหว่างการสุ่มตัวอย่าง ตัวติดตามจะพลาดและสัญญาณที่รายงานจะกระโดด
- แท่งสัญญาณรบกวนแยกผลรวมออกเป็นสัญญาณรบกวนเชิงฉาย (อะตอมหรือโฟตอน) สัญญาณรบกวนจากการตรวจวัด และสัญญาณรบกวนจากสิ่งแวดล้อม แท่งที่ใหญ่ที่สุดคือสิ่งที่ควรแก้ก่อน
ตัวเลขในแบบจำลอง
| อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ทุกแบบ | φ = S · Q, P = ½(1 + C cos φ) |
|---|---|
| สัญญาณรบกวนเฟสต่อช็อต | δφ = 1/(C√N) at the standard quantum limit |
| ช่วงวัดที่ไม่กำกวม | |ΔQ| < π/S between samples |
| เครื่องวัดความโน้มถ่วงอะตอม | S = k_eff T², k_eff = 4π/780 nm |
อ่านต่อ
- อภิธานศัพท์: อินเตอร์เฟอโรเมทรีอะตอม
- แล็บ: เครื่องวัดความโน้มถ่วงอะตอม
- แล็บ: ไจโรสโคปแบบวงแหวน
- การตรวจวัดควอนตัมที่ RCQT
แล็บอื่นในหัวข้อนี้
- ชั่งแรงโน้มถ่วงของโลกด้วยอะตอมที่ตกอิสระ
- สร้างงบความคลาดเคลื่อนของเครื่องวัดแรงโน้มถ่วง
- อ่านสัญญาณรบกวนของเซนเซอร์ให้เหมือนอ่านลายนิ้วมือ
- สัมผัสการหมุนของโลกด้วยวงแหวนอะตอม
- นำทางต่อได้เมื่อสัญญาณดาวเทียมหายไป
- นำทางด้วยแผนที่ของโลกเองเมื่อไม่มี GNSS
- จับสัญญาณหัวใจด้วยอะตอมร้อน
- นับอะตอมแล้วพบขีดจำกัดควอนตัม
- บีบเซนเซอร์ให้ต่ำกว่าขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐาน
- ไต่บันไดจากสัญญาณรบกวนคลาสสิกสู่ไฮเซนเบิร์ก
- วัดกระจกด้วยแสง แล้วบีบแสงนั้น
- สร้างคอนเดนเสต กวนมัน แล้วทำให้พัวพัน
- แล็บทั้ง 47 เรื่อง