RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์

แล็บจำลอง · 10/47 · อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ · สถาปัตยกรรมเดียว

อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์

แยกคลื่นออกเป็นสองส่วน ปล่อยให้แต่ละส่วนสะสมเฟสต่างกัน แล้วรวมกลับและนับริ้ว อะไรก็ตามที่เลื่อนเฟสได้ ไม่ว่าความเร่ง การหมุน สนามแม่เหล็ก ความต่างของความถี่ หรือคลื่นความโน้มถ่วงที่ผ่านมา ก็วัดได้ทั้งหมด ตัวประกอบมาตราส่วน S ที่แปลงปริมาณเป็นเฟสกำหนดทั้งความไวและช่วงวัดก่อนที่ริ้วจะวนกลับ เลือกเซนเซอร์ ตั้งตัวประกอบมาตราส่วน แล้วดูตัวติดตามตามสัญญาณ หรือพลาดไปหนึ่งริ้ว

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • เซนเซอร์แต่ละแบบคือแผนภาพบล็อกเดียวกันที่มี S ต่างกัน k_eff T² สำหรับเครื่องวัดความโน้มถ่วง 2mA/ħ สำหรับไจโรสโคปแซญัก γT สำหรับเครื่องวัดสนามแม่เหล็ก 2πT สำหรับนาฬิกา และความยาวแขนสำหรับเครื่องตรวจคลื่นความโน้มถ่วง
  • เพิ่ม S พื้นสัญญาณรบกวนจะลดลง แต่ช่วงวัด ±π/S จะแคบลง เมื่อสัญญาณเปลี่ยนเกินครึ่งริ้วระหว่างการสุ่มตัวอย่าง ตัวติดตามจะพลาดและสัญญาณที่รายงานจะกระโดด
  • แท่งสัญญาณรบกวนแยกผลรวมออกเป็นสัญญาณรบกวนเชิงฉาย (อะตอมหรือโฟตอน) สัญญาณรบกวนจากการตรวจวัด และสัญญาณรบกวนจากสิ่งแวดล้อม แท่งที่ใหญ่ที่สุดคือสิ่งที่ควรแก้ก่อน

ตัวเลขในแบบจำลอง

อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ทุกแบบφ = S · Q, P = ½(1 + C cos φ)
สัญญาณรบกวนเฟสต่อช็อตδφ = 1/(C√N) at the standard quantum limit
ช่วงวัดที่ไม่กำกวม|ΔQ| < π/S between samples
เครื่องวัดความโน้มถ่วงอะตอมS = k_eff T², k_eff = 4π/780 nm

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้