RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › เตรียมแม่เหล็กควอนตัมแล้วอ่านทีละภาพถ่าย

แล็บจำลอง · 59/66 · การทดลองทั้งระบบ · การจำลองควอนตัมแบบแอนะล็อก

เตรียมแม่เหล็กควอนตัมแล้วอ่านทีละภาพถ่าย

เครื่องจำลองควอนตัมแบบริดเบิร์กไม่ได้ให้ฟังก์ชันคลื่นแก่คุณ มันให้ภาพถ่าย ในแต่ละรอบ อะตอมแต่ละตัวถูกพบว่าอยู่หรือไม่อยู่ในสถานะริดเบิร์ก และอ่านได้โดยมีความผิดพลาดบ้าง แล็บนี้เริ่มจากสายโซ่อะตอมในทวีซเซอร์ ใช้การปิดกั้นริดเบิร์กทำให้อะตอมข้างเคียงหลีกเลี่ยงกัน กวาดระยะห่างความถี่ของเลเซอร์อย่างช้า ๆ เพื่อเตรียมแอนติเฟอร์โรแมกเนตที่เป็นระเบียบ แล้วถามว่าเรียนรู้อะไรได้บ้างจากภาพถ่ายที่ไม่สมบูรณ์จำนวนจำกัด ได้แก่ ฟังก์ชันสหสัมพันธ์ ความหนาแน่นของผนังโดเมน และเอนโทรปีความพัวพันแบบเรนยีจากการวัดแบบสุ่ม สถานะถูกคำนวณวิวัฒน์อย่างแม่นตรง ทุกค่าประมาณจึงเทียบกับความจริงได้

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • อะตอมระหว่างการกวาด ระบายสีตามความน่าจะเป็นที่จะอยู่ในสถานะริดเบิร์ก และตารางเวลาของ Ω และ Δ
  • ภาพถ่าย โดยวงสีแดงแสดงความผิดพลาดในการตรวจวัด สหสัมพันธ์แบบเชื่อมโยง G(r) ที่คำนวณจากภาพถ่ายเทียบกับค่าแม่นตรง และฮิสโทแกรมของจำนวนผนังโดเมนต่อภาพ เปิดการแก้ไขเพื่อหักผลของความผิดพลาดในการอ่านค่าออกจากสหสัมพันธ์
  • ระดับพลังงานตลอดการกวาดจากวิธีแลนโซส ช่องว่างที่เล็กที่สุดกำหนดว่าต้องกวาดช้าเพียงใด กราฟคิบเบิล–ซูเร็กแสดงจำนวนผนังโดเมนต่อพันธะเทียบกับเวลาการกวาด โดยคำนวณหนึ่งการกวาดต่อเฟรม
  • ความพัวพัน: S₂ ของอะตอม l ตัวแรก ทั้งค่าแม่นตรง (เส้น) และจากการวัดแบบสุ่ม (จุด) ยิ่งใช้ยูนิแทรีมากขึ้นและช็อตต่อยูนิแทรีมากขึ้น ค่าประมาณจะยิ่งลงมาทับค่าจริง

ตัวเลขในแบบจำลอง

แฮมิลโทเนียนH/ħ = (Ω/2)ΣX_i − ΔΣn_i + Σ V_ij n_i n_j, V_ij ∝ |i − j|⁻⁶
การวิวัฒน์แม่นตรง 2^N แอมพลิจูด ตัวดำเนินการแยกอันดับสอง
การแก้ความผิดพลาดในการอ่านG → G/(1 − ε₀₁ − ε₁₀)²
การวัดแบบสุ่มTr ρ_A² = 2^{N_A} Σ (−2)^{−D(s,s′)} P(s)P(s′)

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้

บทในหนังสือไตรภาคที่แล็บนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน

บทเดียวกันนี้ใช้เป็นป้ายของแต่ละข้อในแถบลำดับด้านบนของการจำลอง แต่ละบทเปิดได้ในหน้าหนังสือ