RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › ทำให้เส้นสนามไฟฟ้าขาดบนเครื่องจำลองควอนตัม

แล็บจำลอง · 61/86 · การทดลองทั้งระบบ · ทฤษฎีเกจบนแลตทิซ

ทำให้เส้นสนามไฟฟ้าขาดบนเครื่องจำลองควอนตัม

พลศาสตร์ไฟฟ้าควอนตัมในหนึ่งมิติ หรือแบบจำลองชวิงเงอร์ เป็นทฤษฎีเกจที่ง่ายที่สุดที่ยังมีทั้งการสร้างคู่อนุภาคและการกักขัง และเป็นทฤษฎีแรกที่ถูกจำลองบนคอมพิวเตอร์ควอนตัม (Martinez และคณะ ปี 2016 ด้วยไอออนที่ถูกกักขัง) ในแล็บนี้ สนามไฟฟ้าบนเส้นเชื่อมถูกกำจัดออกด้วยกฎของเกาส์ เฟอร์มิออนเขียนเป็นสปินด้วยการแปลงจอร์แดน–วิกเนอร์ และพลวัตคำนวณอย่างแม่นตรง ลองเปลี่ยนสภาวะของสุญญากาศเปล่าทันที แล้วดูคู่อนุภาค–ปฏิยานุภาคปรากฏขึ้นและความพัวพันเพิ่มขึ้น หรือวางประจุสองตัวที่ปลายเส้นสนามไฟฟ้า แล้วหาความยาวที่เส้นสนามเลือกจะขาดเป็นคู่อนุภาค

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • สสารบนตำแหน่งและสนามไฟฟ้าบนเส้นเชื่อม ระบายสีตามค่าขณะที่สถานะวิวัฒน์ อนุภาคและปฏิยานุภาคปรากฏเป็นคู่ และสนามระหว่างทั้งสองกลับทิศ
  • สนามไฟฟ้า ⟨L_n⟩ เทียบกับเวลา และความหนาแน่นของอนุภาคเทียบกับเวลา พร้อมกรณีมวลอื่นอีกสามค่าเป็นสีเทา
  • พลังงานไปอยู่ที่ไหน: สนาม มวล และการกระโดด ศักย์ระหว่างประจุสองตัวจากสถานะพื้นที่คำนวณด้วยวิธีแลนโซส เพิ่มขึ้นเชิงเส้นตามแรงตึงของเส้นสนาม แล้วราบลงเมื่อการขาดมีราคาถูกกว่า ใกล้ d ≈ 2m/J
  • ความพัวพัน: เอนโทรปีเรนยี-2 ของครึ่งซ้ายเทียบกับเวลา ซึ่งเพิ่มขึ้นเมื่อคู่อนุภาคกระจายข้ามกึ่งกลาง

ตัวเลขในแบบจำลอง

แฮมิลโทเนียนH = w Σ (σ⁺_nσ⁻_{n+1} + h.c.) + (m/2) Σ (−1)ⁿ σᶻ_n + J Σ L_n²
กฎของเกาส์L_n = ε₀ + Σ_{l≤n} (q_l + Q_l)
การขาดของเส้นสนามd ≈ 2m/J: คู่อนุภาคมีราคาถูกกว่าเส้นสนาม
เอกสารอ้างอิงMartinez et al., Nature 534, 516 (2016)
หน่วยw = 1 เวลาในหน่วย 1/w แม่นตรง 2^N แอมพลิจูด

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้

บทในหนังสือไตรภาคที่แล็บนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน

บทเดียวกันนี้ใช้เป็นป้ายของแต่ละข้อในแถบลำดับด้านบนของการจำลอง แต่ละบทเปิดได้ในหน้าหนังสือ