แล็บจำลอง › เลี้ยวเบนคอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์ด้วยแสง
แล็บจำลอง · 58/66 · การทดลองทั้งระบบ · ทัศนศาสตร์อะตอม
เลี้ยวเบนคอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์ด้วยแสง
คลื่นนิ่งของแสงคือเกรตติงเลี้ยวเบนสำหรับอะตอม คอนเดนเสตซึ่งเป็นคลื่นสสารคลื่นเดียวที่มีการกระจายโมเมนตัมแคบมาก จะกระเจิงไปยังอันดับต่าง ๆ ที่ห่างกันเท่ากับการสะท้อนกลับของโฟตอนสองตัว พัลส์สั้นที่แรงเติมอะตอมลงหลายอันดับ (คาพิตซา–ดิแรก ซึ่งประชากรเป็นไปตามฟังก์ชันเบสเซล) พัลส์ยาวที่อ่อนซึ่งปรับให้ตรงเรโซแนนซ์แบรกก์จะย้ายคอนเดนเสตทั้งก้อนไปยังอันดับเดียว ซึ่งเป็นตัวแยกลำและกระจกของอินเทอร์เฟอโรมิเตอร์แบบอะตอม พัลส์สั้นสองพัลส์ที่ห่างกันเท่าเวลาทัลบอตจะรวมกลับเป็นสถานะเดิม และแรงคงที่ทำให้อะตอมไต่แถบพลังงานแล้วกลับมา (การแกว่งของบล็อค) แล็บนี้แก้ปัญหาแลตทิซอย่างแม่นตรงในฐานของคลื่นระนาบ 33 คลื่น ทั้งสี่ระบอบและทุกอย่างที่อยู่ระหว่างกันจึงมาจากแบบจำลองเดียวกัน
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- ภาพการดูดกลืนหลังการบินอิสระ อันดับต่าง ๆ ห่างกันเท่ากับ 2ħk × เวลาบิน แท่งให้ประชากรที่แม่นตรง และวงแหวนคือคำทำนายแบบรามาน–นาท J_n²(θ) ซึ่งใช้ได้กับพัลส์สั้นเท่านั้น
- ความหนาแน่นในแลตทิซเทียบกับเวลา และโมเมนตัมเทียบกับเวลาพร้อมค่าเฉลี่ย (เส้นประ) เมื่อใส่แรง โมเมนตัมจะกวาดข้ามโซนบริลลูอัง และถูกสะท้อนแบบแบรกก์ที่ขอบโซน
- คาพิตซา–ดิแรก: อันดับ 0, 1 และ 2 เทียบกับ θ ทั้งแบบแม่นตรงและแบบรามาน–นาท แบรกก์: สัดส่วนที่ถูกเลี้ยวเบนเทียบกับผลต่างความถี่ของลำแสง ซึ่งเป็นตัวกรองความเร็วที่แคบลงเมื่อพัลส์ยาวขึ้น
- ทัลบอต: ประชากรที่เหลือใน 0ħk หลังสองพัลส์เทียบกับระยะห่างระหว่างพัลส์ ฟื้นคืนที่ T_T = h/(4E_r) = 66 µs และมีเสียงสะท้อนที่ครึ่งหนึ่งของค่านั้น ปุ่มค่าตั้งต้นพาไปยังแต่ละระบอบ
ตัวเลขในแบบจำลอง
| พลังงานการสะท้อนกลับ | E_r/h = 3.77 kHz (⁸⁷Rb, 780 nm) |
|---|---|
| รามาน–นาท | P_n = J_n²(θ), θ = Uω_rτ/2 |
| เรโซแนนซ์แบรกก์ | δ = 4nω_r for order n |
| เวลาทัลบอต | T_T = h/(4E_r) = 66 µs |
| แบบจำลอง | คลื่นระนาบ 33 คลื่น แม่นตรง ไม่คิดอันตรกิริยา |
อ่านต่อ
- อภิธานศัพท์: ระบอบคาพิตซา–ดิแรก
- อภิธานศัพท์: การเลี้ยวเบนแบบแบรกก์
- แล็บ: สร้างคอนเดนเสต กวนมัน และทำให้พัวพัน
- แล็บ: ระเหยจนได้คอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์
แล็บอื่นในหัวข้อนี้
- ติดตามอะตอมหนึ่งตัวจากไอจนเป็นคิวบิต
- สร้างทวีซเซอร์เชิงแสง จากโครงสร้างของอะตอมถึงคิวบิตที่มันเก็บไว้
- ระเหยจนได้คอนเดนเสตโบส–ไอน์สไตน์
- อะตอมชั้นเดียวที่ทำหน้าที่เป็นกระจก
- นาฬิกาแลตทิซเชิงแสง: จากอะตอมถึงส่วนเบี่ยงเบนอัลลัน
- เครือข่ายนาฬิกา: ความสูง น้ำขึ้นน้ำลงของโลก และการล่าสสารมืด
- หนึ่งวันของเครื่องวัดความโน้มถ่วงแบบอะตอม: จากกลุ่มอะตอมเย็นถึงไมโครกัล
- ชั่งน้ำหนักอะตอมแล้ววัดค่าคงตัวโครงสร้างละเอียด
- ฟังคลื่นความโน้มถ่วงด้วยกลุ่มอะตอมสองกลุ่ม
- วิทยุอะตอมริดเบิร์ก: จาก EIT ถึงเพลงหนึ่งเพลง
- เตรียมแม่เหล็กควอนตัมแล้วอ่านทีละภาพถ่าย
- ทอพอโลยีด้วยอะตอมเย็น: ผีเสื้อ ขอบ และปั๊ม
- ทำให้เส้นสนามไฟฟ้าขาดบนเครื่องจำลองควอนตัม
- แก้ปัญหากราฟด้วยอะตอม: เซตอิสระที่ใหญ่ที่สุด
- เคมีควอนตัมบนคอมพิวเตอร์ควอนตัมที่มีสัญญาณรบกวน: H₂ ตั้งแต่ต้น
- ออกแบบเกต CZ แบบริดเบิร์กและงบความคลาดเคลื่อนของมัน
- ปกป้องคิวบิตด้วยอะตอม: รหัสพื้นผิว การสูญเสียอะตอม และค่าขีดแบ่ง
- เชื่อมอะตอมสองตัวข้ามเมือง: เครือข่ายควอนตัมจากโพรงแสงถึงกุญแจ
- แล็บทั้ง 66 เรื่อง
บทในหนังสือไตรภาคที่แล็บนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน
บทเดียวกันนี้ใช้เป็นป้ายของแต่ละข้อในแถบลำดับด้านบนของการจำลอง แต่ละบทเปิดได้ในหน้าหนังสือ