RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ความมั่นคง › ทำไมยังไม่ใช้การสื่อสารควอนตัมในเวลานี้?

ความมั่นคง

ทำไมยังไม่ใช้การสื่อสารควอนตัมในเวลานี้?

เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น ข้อความต่อไปนี้ยกมาทั้งหมดจาก (ฉบับแปลภาษาไทย) https://www.nsa.gov/what-we-do/cybersecurity/quantum-key-distribution-qkd-and-quantum-cryptography-qc/

สาระสำคัญ

สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NSA) ยังคงประเมินการใช้วิธีการเข้ารหัสลับเพื่อรักษาความปลอดภัยของการส่งข้อมูลในระบบความมั่นคงแห่งชาติ NSA ไม่แนะนำให้ใช้การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมและการเข้ารหัสลับเชิงควอนตัมเพื่อรักษาความปลอดภัยของการส่งข้อมูลในระบบความมั่นคงแห่งชาติ (NSS) จนกว่าข้อจำกัดด้านล่างจะได้รับการแก้ไข

การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัม (QKD) และการเข้ารหัสลับเชิงควอนตัม (QC) คืออะไร?

การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมใช้สมบัติเฉพาะของระบบกลศาสตร์ควอนตัมในการสร้างและแจกจ่ายวัสดุกุญแจเข้ารหัสด้วยเทคโนโลยีเฉพาะทาง การเข้ารหัสลับเชิงควอนตัมใช้หลักฟิสิกส์เดียวกันและเทคโนโลยีที่คล้ายกันในการสื่อสารผ่านช่องทางสื่อสารเฉพาะ ทฤษฎีที่ตีพิมพ์เสนอว่าฟิสิกส์ทำให้ QKD หรือ QC ตรวจพบการดักฟังได้ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่การเข้ารหัสลับแบบมาตรฐานไม่มี

อัลกอริทึมที่ทนทานต่อควอนตัมทำงานบนแพลตฟอร์มที่มีอยู่และได้ความปลอดภัยจากความซับซ้อนทางคณิตศาสตร์ อัลกอริทึมเหล่านี้ที่ใช้ในโปรโตคอลการเข้ารหัสช่วยรับประกันความลับ ความถูกต้องครบถ้วน และการพิสูจน์ตัวตนของการส่งข้อมูล — แม้ต่อหน้าคอมพิวเตอร์ควอนตัมที่อาจมีในอนาคต สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NIST) กำลังดำเนินกระบวนการคัดเลือกอย่างเข้มงวดเพื่อระบุอัลกอริทึมที่ทนทานต่อควอนตัม (หรือหลังควอนตัม) สำหรับการกำหนดเป็นมาตรฐาน1 เมื่อ NIST คัดเลือกเสร็จ NSA จะออกแนวทางฉบับปรับปรุงผ่าน CNSSP-15

ทำความเข้าใจเรื่องราวของ QKD/QC

ผู้ขาย QKD และ QC — รวมถึงสื่อ — บางครั้งกล่าวอ้างอย่างหนักแน่นตามทฤษฎี เช่น ว่าเทคโนโลยีนี้ให้ความปลอดภัยที่ “รับประกัน” ได้ตามกฎของฟิสิกส์ ในการใช้ QKD/QC ความต้องการด้านการสื่อสารและข้อกำหนดด้านความปลอดภัยขัดแย้งกันในเชิงกายภาพ และงานวิศวกรรมที่ต้องใช้เพื่อถ่วงดุลประเด็นพื้นฐานเหล่านี้แทบไม่มีที่ว่างให้ผิดพลาด ความปลอดภัยของ QKD และ QC จึงขึ้นอยู่กับการนำไปใช้งานจริงเป็นอย่างมาก มากกว่าจะได้รับการรับประกันจากกฎของฟิสิกส์ แม้ด้านล่างจะกล่าวถึงเพียง QKD เพื่อให้กระชับ แต่ก็กล่าวในทำนองเดียวกันได้กับ QC

ข้อจำกัดทางเทคนิค

  • การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมเป็นเพียงทางแก้บางส่วน QKD สร้างวัสดุกุญแจสำหรับอัลกอริทึมเข้ารหัสที่ให้ความลับ วัสดุกุญแจนี้อาจใช้ในอัลกอริทึมกุญแจสมมาตรเพื่อให้ความถูกต้องครบถ้วนและการพิสูจน์ตัวตนได้ หากมีหลักประกันทางการเข้ารหัสว่าการส่ง QKD ต้นทางมาจากหน่วยที่ต้องการจริง (การพิสูจน์ตัวตนของแหล่งที่มา) แต่ QKD ไม่มีวิธีพิสูจน์ตัวตนของแหล่งที่ส่ง QKD การพิสูจน์ตัวตนของแหล่งที่มาจึงต้องใช้การเข้ารหัสแบบอสมมาตรหรือกุญแจที่วางไว้ล่วงหน้า นอกจากนี้ บริการด้านความลับที่ QKD ให้ได้ ก็ให้ได้ด้วยการเข้ารหัสที่ทนทานต่อควอนตัม ซึ่งโดยทั่วไปมีต้นทุนต่ำกว่าและมีลักษณะความเสี่ยงที่เข้าใจได้ดีกว่า
  • การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมต้องใช้อุปกรณ์เฉพาะทาง QKD อาศัยสมบัติทางกายภาพ และความปลอดภัยมาจากการสื่อสารในชั้นกายภาพที่มีลักษณะเฉพาะ ผู้ใช้จึงต้องเช่าสายใยแก้วนำแสงเฉพาะหรือดูแลเครื่องส่งในที่ว่างเอง QKD ไม่สามารถทำเป็นซอฟต์แวร์หรือบริการบนเครือข่าย และผสานเข้ากับอุปกรณ์เครือข่ายที่มีอยู่ได้ยาก เนื่องจาก QKD ขึ้นกับฮาร์ดแวร์ จึงขาดความยืดหยุ่นในการอัปเกรดหรือแก้ไขช่องโหว่
  • การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมเพิ่มต้นทุนโครงสร้างพื้นฐานและความเสี่ยงจากภัยคุกคามภายใน เครือข่าย QKD มักต้องใช้สถานีถ่ายทอดที่เชื่อถือได้ ซึ่งหมายถึงต้นทุนเพิ่มเติมสำหรับสถานที่ที่ปลอดภัย และความเสี่ยงด้านความปลอดภัยเพิ่มเติมจากบุคคลภายใน ทำให้กรณีการใช้งานหลายกรณีถูกตัดออกจากการพิจารณา
  • การรักษาความปลอดภัยและการตรวจสอบการแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมเป็นความท้าทายสำคัญ ความปลอดภัยที่ระบบ QKD ให้ได้จริงไม่ใช่ความปลอดภัยแบบไม่มีเงื่อนไขในทางทฤษฎีจากกฎของฟิสิกส์ (ตามที่จำลองไว้และมักถูกอ้าง) แต่เป็นความปลอดภัยที่จำกัดกว่าซึ่งได้จากการออกแบบฮาร์ดแวร์และวิศวกรรม ทว่าความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ในความปลอดภัยของการเข้ารหัสนั้นเล็กกว่าในงานวิศวกรรมกายภาพส่วนใหญ่หลายอันดับขนาด จึงตรวจสอบได้ยากมาก ฮาร์ดแวร์ที่ใช้ทำ QKD อาจสร้างช่องโหว่ ดังที่มีการโจมตีระบบ QKD เชิงพาณิชย์ที่เป็นที่รู้จักหลายครั้ง2
  • การแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัมเพิ่มความเสี่ยงของการปฏิเสธการให้บริการ ความไวต่อผู้ดักฟังซึ่งเป็นพื้นฐานทางทฤษฎีของการอ้างความปลอดภัยของ QKD ก็แสดงด้วยว่าการปฏิเสธการให้บริการ (denial of service) เป็นความเสี่ยงสำคัญของ QKD

บทสรุป

โดยสรุป NSA มองว่าการเข้ารหัสที่ทนทานต่อควอนตัม (หรือหลังควอนตัม) เป็นทางเลือกที่คุ้มค่าและดูแลรักษาง่ายกว่าการแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัม ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ NSA จึงไม่สนับสนุนการใช้ QKD หรือ QC เพื่อปกป้องการสื่อสารในระบบความมั่นคงแห่งชาติ และไม่คาดว่าจะรับรองหรืออนุมัติผลิตภัณฑ์ความปลอดภัย QKD หรือ QC ใด ๆ สำหรับผู้ใช้ NSS จนกว่าข้อจำกัดเหล่านี้จะได้รับการแก้ไข

ความเห็นของ WA
แฮกเกอร์ที่มีประสบการณ์จะบอกว่า การดักฟังไม่เคยเป็นปัญหาหลักของการสื่อสารในปัจจุบัน เพราะการดักฟังดึงข้อมูลที่มีประโยชน์ออกมาได้ยาก แฮกเกอร์จะเจาะเซิร์ฟเวอร์ที่เก็บทุกอย่างไว้แทน การนำการสื่อสารควอนตัมมาใช้จึงเหมือนพาวงการจากสภาพที่ไม่มีปัญหาไปสู่สภาพที่มีสองปัญหา ปัญหาแรก การลงทุนในช่องสัญญาณควอนตัมทั่วโลกจะไม่คุ้มทุน เพราะภัยที่เรียกว่าคอมพิวเตอร์ควอนตัมยังไม่มีอยู่จริง ปัญหาที่สอง แฮกเกอร์จะดักฟังบ่อยครั้ง ไม่ใช่เพื่อเอาข้อมูล แต่เพื่อทำลายเครือข่ายการสื่อสารทั้งหมด ท้ายที่สุด แนวทางแบบฮาร์ดแวร์อย่าง QKD ควรใช้เฉพาะเมื่อต้องรับประกันความลับในทุกสถานการณ์และไม่ว่าต้นทุนเท่าใด ส่วนแนวทางแบบซอฟต์แวร์อย่างการเข้ารหัสหลังควอนตัม (PQC) ซึ่งอาศัยอัลกอริทึมที่ออกแบบให้ทนต่อการโจมตีทางไซเบอร์จากคอมพิวเตอร์ควอนตัมขนาดใหญ่ น่าสนใจกว่าในการตอบความต้องการด้านการใช้งานและความยืดหยุ่นของการเข้ารหัส ดังแสดงในตารางที่ 1
ตารางที่ 1
เปรียบเทียบการเข้ารหัสหลังควอนตัม (PQC แนวทางซอฟต์แวร์) กับการแจกจ่ายกุญแจเชิงควอนตัม (QKD แนวทางฮาร์ดแวร์) สรุปจาก Ajey Lele, Quantum Technologies and Military Strategy, Springer Nature Switzerland AG 2021, ISBN 978-3-030-72721-5 หน้า 58–59
เกณฑ์PQCQKD
ความปลอดภัยอาศัยปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่เชื่อว่ายาก ความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นตามการตรวจสอบสาธารณะหลายปี แต่ไม่ใช่การรับประกัน 100%อาศัยฟิสิกส์: การดักช่องสัญญาณควอนตัมจะรบกวนช่องสัญญาณ จึงตรวจพบได้
สิ่งที่ต้องใช้ซอฟต์แวร์บนอุปกรณ์ที่มีอยู่ฮาร์ดแวร์ทางแสงเฉพาะทาง
สื่อการสื่อสารช่องทางดิจิทัลใดก็ได้: วิทยุ เครือข่ายสาย และทางแสงทางแสงเท่านั้น: ใยแก้วนำแสงหรือที่ว่างในแนวสายตา
ต้นทุนต่ำ — เปลี่ยนเพียงซอฟต์แวร์สูง — ต้องมีฮาร์ดแวร์และโครงสร้างพื้นฐานการสื่อสารใหม่
สถานีทวนสัญญาณใช้กับสถานีทวนสัญญาณดิจิทัลปัจจุบันได้สถานีทวนต้องแปลงสัญญาณควอนตัมเป็นบิตแบบคลาสสิกแล้วเข้ารหัสใหม่ ข้อมูลจึงเปิดเผยที่จุดนั้น
อุปกรณ์เคลื่อนที่ใช้ได้กับการเชื่อมต่อเคลื่อนที่ทุกแบบจำกัดมาก ต้องมีจุดเชื่อมในแนวสายตา
ลายมือชื่อดิจิทัลกำลังพัฒนามาตรฐานรุ่นสำหรับลายมือชื่อทำได้ในหลักการ แต่ไม่น่าจะใช้จริง
หมายเหตุ
PQC ซึ่งมักเรียกว่า quantum-proof, quantum-safe หรือ quantum-resistant คือการเตรียมอัลกอริทึมและมาตรฐานไว้ก่อนที่คอมพิวเตอร์ควอนตัมใช้งานได้จริงจะเกิดขึ้น ต่างจากการเข้ารหัสลับเชิงควอนตัม (QC) ซึ่งอาศัยสมบัติทางกลศาสตร์ควอนตัม ไม่ใช่การใช้ความรู้ทางคณิตศาสตร์และการสร้างปัญหาที่ซับซ้อน QKD เป็นตัวอย่างที่ดี

1ดู csrc.nist.gov/Projects/post-quantum-cryptography

2ตัวอย่างเช่น 1) Vakhitov, Makarov, and Hjelme, Large pulse attack as a method of conventional optical eavesdropping in quantum cryptography, Journal of Modern Optics 48, 2001. 2) Makarov and Hjelme, Faked states attack on quantum cryptosystems, Journal of Modern Optics, vol. 52, 2005. 3) Ferenczi, Grangier, Grosshans, Calibration Attack and Defense in Continuous Variable Quantum Key Distribution, CLEO-IQEC, 2007. 4) Zhao, Fung, Qi, Chen, and Lo, Experimental demonstration of time-shift attack against practical quantum key distribution systems, Physical Review A vol. 78, 2008. 5) Scarani and Kurtsiefer, The black paper of quantum cryptography: Real implementation problems, Theoretical Computer Science (560) 2014.

← ระบบต่อต้านการโจมตีจากฝูงโดรนการประยุกต์ใช้ทั้งหมด