แล็บจำลอง › บีบเซนเซอร์ให้ต่ำกว่าขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐาน
แล็บจำลอง · 18/47 · ความพัวพันเพื่อมาตรวิทยา
บีบเซนเซอร์ให้ต่ำกว่าขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐาน
อะตอมอิสระ N ตัววัดเฟสได้ดีที่สุดเพียง 1/√N ซึ่งเป็นขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐานที่มาจากสัญญาณรบกวนเชิงฉาย ถ้าทำให้อะตอมพัวพันกัน สัญญาณรบกวนจะถูกจัดสรรใหม่ได้ ให้น้อยลงในทิศที่สำคัญและมากขึ้นในทิศที่ไม่สำคัญ การบิดรอบแกนเดียว H = χJ_z² เฉือนจานความไม่แน่นอนของสปินเป็นวงรี หมุนมันแล้ววัดด้วยการบีบ ξ² < 1 ปรับการบิด เพิ่มอะตอม แล้วดูว่าลงไปต่ำกว่า SQL ได้แค่ไหนก่อนที่ความไม่สมบูรณ์จะไล่ทัน
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- ทรงกลมคือการแจกแจงฮูซิมิแบบแม่นตรงของสปินรวมของอะตอม N ตัว สถานะโคฮีเรนต์เป็นก้อนกลม การบิดดึงให้ยืดเป็นแถบ สถานะที่บิดเกินจะพันรอบทรงกลม
- เส้นโค้ง ξ²(μ) มีจุดต่ำสุด บิดน้อยเกินก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น บิดมากเกินวงรีจะโค้งไปตามผิวทรงกลม การบิดที่ดีที่สุดเล็กลงตาม N^{−2/3}
- อัตราขยายเทียบ N เป็นไปตาม ξ² ∝ N^{−2/3} ยังไม่ถึงเส้นไฮเซนเบิร์ก ∝ 1/N การสูญเสียเฟสและสัญญาณรบกวนจากการตรวจวัดดึงเส้นโค้งลงที่ N มาก
- ξ² < 1 ยังเป็นตัวบ่งชี้ด้วย สถานะที่มีการบีบของไวน์แลนด์ต่ำกว่าหนึ่งเป็นสถานะพัวพัน
ตัวเลขในแบบจำลอง
| ขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐาน | Δφ = 1/√N |
|---|---|
| การบีบแบบไวน์แลนด์ | ξ² = N (ΔJ_⊥,min)² / ⟨J_x⟩² |
| การบิดรอบแกนเดียว | H = χ J_z², μ = 2χt; Kitagawa–Ueda formulas |
| การปรับมาตราส่วนที่ดีที่สุด | ξ²_min ≈ ½ (N/3)^{−2/3} |
| ขีดจำกัดไฮเซนเบิร์ก | Δφ = 1/N |
อ่านต่อ
- อภิธานศัพท์: การบีบสปิน
- อภิธานศัพท์: การบิดรอบแกนเดียว
- แล็บ: สัญญาณรบกวนเชิงฉาย ขีดจำกัดที่ถูกเอาชนะ
- แล็บ: ขีดจำกัดของการวัด
แล็บอื่นในหัวข้อนี้
- ชั่งแรงโน้มถ่วงของโลกด้วยอะตอมที่ตกอิสระ
- อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์
- สร้างงบความคลาดเคลื่อนของเครื่องวัดแรงโน้มถ่วง
- อ่านสัญญาณรบกวนของเซนเซอร์ให้เหมือนอ่านลายนิ้วมือ
- สัมผัสการหมุนของโลกด้วยวงแหวนอะตอม
- นำทางต่อได้เมื่อสัญญาณดาวเทียมหายไป
- นำทางด้วยแผนที่ของโลกเองเมื่อไม่มี GNSS
- จับสัญญาณหัวใจด้วยอะตอมร้อน
- นับอะตอมแล้วพบขีดจำกัดควอนตัม
- ไต่บันไดจากสัญญาณรบกวนคลาสสิกสู่ไฮเซนเบิร์ก
- วัดกระจกด้วยแสง แล้วบีบแสงนั้น
- สร้างคอนเดนเสต กวนมัน แล้วทำให้พัวพัน
- แล็บทั้ง 47 เรื่อง