แล็บจำลอง › สัมผัสการหมุนของโลกด้วยวงแหวนอะตอม
แล็บจำลอง · 13/47 · การนำทางเชิงควอนตัม · กับดักวงแหวน
สัมผัสการหมุนของโลกด้วยวงแหวนอะตอม
แยกกลุ่มอะตอมเย็นออกเป็นคลื่นสสารสองคลื่น แล้วให้วิ่งรอบวงแหวนในทิศตรงข้ามกัน ถ้าวงแหวนหมุน คลื่นหนึ่งจะเดินทางไกลกว่าอีกคลื่น ริ้วการแทรกสอดจึงเลื่อนไป นี่คือปรากฏการณ์แซกแนก ซึ่งเป็นหลักการของเครื่องนำทางอะตอมเย็นแบบกับดักวงแหวนที่ RCQT กำลังพัฒนา
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- พัลส์แบรกก์ส่งกลุ่มอะตอมสองส่วนออกไปด้วยความเร็ว ±2ħk/m ≈ ±11.8 mm/s และทั้งสองส่วนกลับมาพบกันทุกรอบ
- เฟสแซกแนกสำหรับ N รอบคือ Δφ = 4πmΩR²N/ħ วงแหวนที่ใหญ่ขึ้นและจำนวนรอบที่มากขึ้นให้เฟสมากขึ้นที่อัตราการหมุนเท่าเดิม
- แม้วางนิ่ง ไจโรสโคปก็ยังรับรู้การหมุนของโลก ที่เชียงใหม่ (ละติจูด 18.8° เหนือ) องค์ประกอบแนวตั้งคือ 15.04 °/h × sin 18.8° = 4.85 °/h
- เฟสวนซ้ำทุก 2π อินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ที่ไวมากจึงอ่านค่าได้กำกวมเมื่อหมุนเร็ว เครื่องนำทางที่ใช้งานจริงจึงใช้คู่กับไจโรสโคปแบบเดิม
- ลากจานเพื่อหมุนด้วยมือ หรือตั้งอัตราการหมุนด้วยแถบเลื่อน
ตัวเลขในแบบจำลอง
| มวลของ 87Rb | 1.443 × 10⁻²⁵ kg |
|---|---|
| ความเร็วแบรกก์ 2ħk/m | 11.77 mm/s |
| อัตราการหมุนของโลก | 7.292 × 10⁻⁵ rad/s = 15.04 °/h |
| สัญญาณรบกวนเฟสต่อครั้ง (shot noise ของอะตอม) | σφ = 1/(C√N) |
อ่านต่อ
- การนำทางเชิงควอนตัมที่ RCQT
- เข็มทิศควอนตัม
- Atom-Based Quantum Sensing and Metrology
- งานวิจัยฉบับเข้าใจง่าย: การนำทางด้วยอะตอมเย็นโดยไม่ใช้ GNSS
แล็บอื่นในหัวข้อนี้
- ชั่งแรงโน้มถ่วงของโลกด้วยอะตอมที่ตกอิสระ
- อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ เซนเซอร์สารพัดประโยชน์
- สร้างงบความคลาดเคลื่อนของเครื่องวัดแรงโน้มถ่วง
- อ่านสัญญาณรบกวนของเซนเซอร์ให้เหมือนอ่านลายนิ้วมือ
- นำทางต่อได้เมื่อสัญญาณดาวเทียมหายไป
- นำทางด้วยแผนที่ของโลกเองเมื่อไม่มี GNSS
- จับสัญญาณหัวใจด้วยอะตอมร้อน
- นับอะตอมแล้วพบขีดจำกัดควอนตัม
- บีบเซนเซอร์ให้ต่ำกว่าขีดจำกัดควอนตัมมาตรฐาน
- ไต่บันไดจากสัญญาณรบกวนคลาสสิกสู่ไฮเซนเบิร์ก
- วัดกระจกด้วยแสง แล้วบีบแสงนั้น
- สร้างคอนเดนเสต กวนมัน แล้วทำให้พัวพัน
- แล็บทั้ง 47 เรื่อง