RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › ออกแบบเครื่อง: โปรเซสเซอร์อะตอมเป็นกลางบนกระดาษ

แล็บจำลอง · 43/47 · วิศวกรรมระบบ

ออกแบบเครื่อง: โปรเซสเซอร์อะตอมเป็นกลางบนกระดาษ

โปรเซสเซอร์ควอนตัมคือสายโซ่ของการประนีประนอมทางวิศวกรรม ทวีซเซอร์แต่ละอันต้องใช้ไม่กี่มิลลิวัตต์ เลเซอร์จึงกำหนดจำนวนกับดัก การบรรจุเป็นแบบสุ่ม จึงต้องมีกับดักราวสองเท่าของจำนวนคิวบิต และมีขั้นจัดเรียงใหม่เพื่อเติมช่องว่าง ขณะที่สุญญากาศค่อย ๆ ขโมยอะตอมไป จากนั้นวงจรต้องรอดผ่านเกตและการอ่านค่า ตั้งเป้าหมายและฮาร์ดแวร์ แล้วติดตามตัวเลขเดียวจนสุดทาง คือเครื่องให้ช็อตที่ใช้ได้กี่ครั้งต่อชั่วโมง

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • แถวอะตอมถูกบรรจุแบบสุ่มด้วยความน่าจะเป็น p จากนั้นอะตอมจากด้านนอกถูกย้ายเข้ากรอบเป้าหมาย อะตอมสีแดงคือการย้ายที่ล้มเหลว
  • เส้นเวลาแสดงว่าแต่ละรอบใช้เวลาไปกับอะไร การบรรจุกับดักแมกนีโต-ออปติคัลมักกินเวลามากที่สุด ส่วนวงจรควอนตัมเองใช้เพียงไม่กี่ไมโครวินาที
  • แผงทั้งสามแสดงขีดจำกัด ได้แก่ การเติมแถวขนาดใหญ่ให้ไม่มีช่องว่าง การรักษาวงจรที่ลึกให้รอด และจำนวนคิวบิตที่ทำให้ช็อตที่ใช้ได้ต่อชั่วโมงสูงที่สุดสำหรับความลึกที่เลือก
  • ลองเพิ่มความน่าจะเป็นการบรรจุด้วยการบรรจุแบบเสริม หรือเพิ่มรอบการซ่อม ทั้งสองทางถูกกว่าการทำสุญญากาศให้ดีขึ้น

ตัวเลขในแบบจำลอง

จำนวนกับดักที่ต้องใช้N_traps = N/p · (1 + 2.3 √((1 − p)/(N p)))
กำลังเลเซอร์P = N_traps · P_trap / η
แถวที่ไม่มีช่องว่างP ≈ 0.99 · exp(−⟨defects⟩)
ความสำเร็จของวงจรF₂^{Nd/2} · F₁^{Nd} · F_m^N · e^{−N t/τ}
รอบการทำงานMOT 150 ms การทำความเย็น 10 ms การถ่ายภาพ 20 ms การอ่านค่า 15 ms รวมการย้ายและการซ่อม

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้