แล็บจำลอง › ออกแบบเครื่อง: โปรเซสเซอร์อะตอมเป็นกลางบนกระดาษ
แล็บจำลอง · 43/47 · วิศวกรรมระบบ
ออกแบบเครื่อง: โปรเซสเซอร์อะตอมเป็นกลางบนกระดาษ
โปรเซสเซอร์ควอนตัมคือสายโซ่ของการประนีประนอมทางวิศวกรรม ทวีซเซอร์แต่ละอันต้องใช้ไม่กี่มิลลิวัตต์ เลเซอร์จึงกำหนดจำนวนกับดัก การบรรจุเป็นแบบสุ่ม จึงต้องมีกับดักราวสองเท่าของจำนวนคิวบิต และมีขั้นจัดเรียงใหม่เพื่อเติมช่องว่าง ขณะที่สุญญากาศค่อย ๆ ขโมยอะตอมไป จากนั้นวงจรต้องรอดผ่านเกตและการอ่านค่า ตั้งเป้าหมายและฮาร์ดแวร์ แล้วติดตามตัวเลขเดียวจนสุดทาง คือเครื่องให้ช็อตที่ใช้ได้กี่ครั้งต่อชั่วโมง
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- แถวอะตอมถูกบรรจุแบบสุ่มด้วยความน่าจะเป็น p จากนั้นอะตอมจากด้านนอกถูกย้ายเข้ากรอบเป้าหมาย อะตอมสีแดงคือการย้ายที่ล้มเหลว
- เส้นเวลาแสดงว่าแต่ละรอบใช้เวลาไปกับอะไร การบรรจุกับดักแมกนีโต-ออปติคัลมักกินเวลามากที่สุด ส่วนวงจรควอนตัมเองใช้เพียงไม่กี่ไมโครวินาที
- แผงทั้งสามแสดงขีดจำกัด ได้แก่ การเติมแถวขนาดใหญ่ให้ไม่มีช่องว่าง การรักษาวงจรที่ลึกให้รอด และจำนวนคิวบิตที่ทำให้ช็อตที่ใช้ได้ต่อชั่วโมงสูงที่สุดสำหรับความลึกที่เลือก
- ลองเพิ่มความน่าจะเป็นการบรรจุด้วยการบรรจุแบบเสริม หรือเพิ่มรอบการซ่อม ทั้งสองทางถูกกว่าการทำสุญญากาศให้ดีขึ้น
ตัวเลขในแบบจำลอง
| จำนวนกับดักที่ต้องใช้ | N_traps = N/p · (1 + 2.3 √((1 − p)/(N p))) |
|---|---|
| กำลังเลเซอร์ | P = N_traps · P_trap / η |
| แถวที่ไม่มีช่องว่าง | P ≈ 0.99 · exp(−⟨defects⟩) |
| ความสำเร็จของวงจร | F₂^{Nd/2} · F₁^{Nd} · F_m^N · e^{−N t/τ} |
| รอบการทำงาน | MOT 150 ms การทำความเย็น 10 ms การถ่ายภาพ 20 ms การอ่านค่า 15 ms รวมการย้ายและการซ่อม |
อ่านต่อ
- อภิธานศัพท์: การจัดเรียงใหม่
- อภิธานศัพท์: อาร์เรย์ทวีซเซอร์
- แล็บ: โฮโลแกรมที่สร้างกับดัก
- แพลตฟอร์มการทดลองของเรา