RCQT ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีควอนตัม · มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แล็บจำลอง › คอมพิวเตอร์ควอนตัมในลูป

แล็บจำลอง · 44/47 · การคำนวณแบบผสม · การใช้งานจริง

คอมพิวเตอร์ควอนตัมในลูป

คอมพิวเตอร์ควอนตัมในปัจจุบันใช้งานร่วมกับคอมพิวเตอร์คลาสสิก คอมพิวเตอร์คลาสสิกเสนอพารามิเตอร์ โปรเซสเซอร์ควอนตัมประมาณพลังงานจากจำนวนช็อตที่มีจำกัด แล้ววนซ้ำ ในที่นี้โมเลกุลคือ H₂ ที่ลดรูปเหลือสองคิวบิต ภูมิทัศน์พลังงานของวงจรวาดไว้ใต้เส้นทางของตัวหาค่าเหมาะสม สิ่งที่ตัดสินว่ามีประโยชน์หรือไม่นั้นไม่ใช่ฟิสิกส์เท่ากับวิศวกรรม คือใช้กี่ช็อต แต่ละช็อตนานเท่าใด และแต่ละงานรอคิวนานแค่ไหน ลองรันแบบเดียวกันกับอะตอมในห้องข้าง ๆ และกับโปรเซสเซอร์บนคลาวด์

สิ่งที่คุณเห็นอยู่

  • แผนที่คือพลังงาน E(a, b) ของวงจรสองพารามิเตอร์ สถานะพื้น (ดาว) อยู่ที่ b = ±π จุดเริ่มต้นที่อื่นอาจตกไปในค่าต่ำสุดเฉพาะที่ b = 0 ซึ่งเป็นอันตรายจริงของวิธีแบบแปรผัน
  • การประมาณพลังงานแต่ละครั้งต้องใช้สองวงจร วัดในฐาน Z หนึ่งวงจรและในฐาน X หนึ่งวงจร สัญญาณรบกวนช็อตทำให้เส้นทางวกวน ช็อตที่มากขึ้นทำให้เรียบขึ้นแต่เสียเวลา
  • กฎการเลื่อนพารามิเตอร์ต้องใช้การประมาณสี่ครั้งต่อขั้น SPSA ใช้เพียงสองครั้งไม่ว่ามีพารามิเตอร์กี่ตัว เมื่อมีสองพารามิเตอร์ความต่างยังน้อย แต่เมื่อมีหลายร้อยตัวจะเป็นตัวตัดสิน
  • อะตอมใช้เวลาราวหนึ่งวินาทีต่อช็อตแต่อยู่ห้องข้าง ๆ โปรเซสเซอร์บนคลาวด์ยิงช็อตเร็วกว่าหลายพันเท่าแต่แต่ละงานอาจรอครึ่งนาที การส่งแต่ละขั้นเป็นงานเดียวมักประหยัดเวลาได้มากที่สุด

ตัวเลขในแบบจำลอง

แฮมิลโทเนียน (Ha)−1.0524 I + 0.3979 Z₀ − 0.3979 Z₁ − 0.0113 Z₀Z₁ + 0.1809 X₀X₁
สถานะพื้นแม่นตรง−1.8573 Ha ส่วนอิเล็กตรอน −1.1373 Ha เมื่อรวมนิวเคลียส (0.735 Å)
แอนซัตซ์CNOT · (Ry(a) ⊗ Ry(b)) |00⟩
ความแม่นยำเชิงเคมี1.6 mHa ≈ 1 kcal/mol
นาฬิกาเวลาแฝงต่องาน + จำนวนช็อต / อัตราช็อตต่อวงจร + 50 ms งานคลาสสิกต่อขั้น

อ่านต่อ

แล็บอื่นในหัวข้อนี้