แล็บจำลอง › เริ่มจากคำตอบแล้วหาแฮมิลโทเนียน
แล็บจำลอง · 26/47 · วิศวกรรมแฮมิลโทเนียน · ปัญหาผกผัน
เริ่มจากคำตอบแล้วหาแฮมิลโทเนียน
วิศวกรรมแฮมิลโทเนียนเป็นสาขาเดียวที่อยู่เบื้องหลังงานทั้งหมดของ RCQT ทั้งเซนเซอร์ เครื่องจำลอง และคอมพิวเตอร์ ต่างต้องการแฮมิลโทเนียนที่ทำงานเฉพาะอย่าง ฟิสิกส์ปกติเดินไปข้างหน้า จาก H ไปสู่พลวัต แต่วิศวกรรมเดินย้อนกลับ วิศวกรรมผกผันเลือกเส้นทางแล้วแก้หาตัวควบคุม การออกแบบแบบโฟลเกใช้ลำดับพัลส์เฉลี่ยอันตรกิริยาดั้งเดิมให้กลายเป็นแบบอื่น และการเรียนรู้แฮมิลโทเนียนอนุมาน H จากข้อมูลที่วัดได้ ส่วนการควบคุมเหมาะที่สุด ซึ่งเป็นแนวทางที่สี่ มีแล็บของตัวเอง
สิ่งที่คุณเห็นอยู่
- วิศวกรรมผกผัน: เส้นประคือเส้นทางที่ต้องการ ตัวควบคุม W = r × ṙ ได้มาจากมันโดยตรง ถ้าใช้ได้เฉพาะ Ω เส้นทางจะข้ามเส้นศูนย์สูตรขณะเลี้ยวไม่ได้ ค่าที่อ่านได้จะบอกเรื่องนี้
- เร็วขึ้นต้องใช้กำลังมากขึ้น ความถี่ราบีสูงสุดเพิ่มขึ้นแบบ 1/T ซึ่งเป็นขีดจำกัดความเร็วเชิงควอนตัม
- การออกแบบแบบโฟลเก: สปินสามตัวที่คู่ควบแบบ XY ไดโพลาร์ หรืออิซิง พัลส์ π/2 แบบทั่วทั้งระบบสลับแกน เวลาที่อยู่ในแต่ละเฟรมกำหนดการคู่ควบยังผล เป้าหมายที่ไปถึงได้เป็นรูปสามเหลี่ยม นอกสามเหลี่ยมไม่มีเวลาที่เป็นบวกได้
- การเรียนรู้แฮมิลโทเนียน: ฟิตข้อมูลราบีที่มีสัญญาณรบกวนเพื่อหา Ω และ Δ แผนที่ χ² มีสองจุดต่ำสุด เพราะข้อมูลนี้บอกเครื่องหมายของ Δ ไม่ได้ การวัดมากขึ้นทำให้คำตอบคมขึ้นแบบ 1/√จำนวนครั้ง ลงไปถึงขอบเขตแครเมอร์–ราว
ตัวเลขในแบบจำลอง
| การควบคุมผกผัน | W = r × ṙ + λ r |
|---|---|
| ตารางเส้นทาง | s = 10τ³ − 15τ⁴ + 6τ⁵ |
| การคู่ควบยังผล | J_eff = Σ t_k P_k(a, b, c) |
| การเรียนรู้ | ค้นหาแบบตาราง + เกาส์–นิวตัน 40 จุดเวลา |
อ่านต่อ
- สาขาเดียว: วิศวกรรมแฮมิลโทเนียน
- แล็บ: การควบคุมเหมาะที่สุดของคิวบิตหนึ่งตัว
- อภิธานศัพท์: วิศวกรรมแบบโฟลเก
- อภิธานศัพท์: แฮมิลโทเนียนเฉลี่ย
- RCQT × CEQT: ใครทำอะไร